پابهپای سواران بیشمار مغول به سمت شهرها و حکومتهای بزرگ میتازم. شهرها را به آتش میکشم و مردمان را از لبه تیغ نامرئی که سالیان زندگی تیزش کرده میگذرانم. با پایم بر شکم اسب میزنم و راهم را از میان جوی خون باز میکنم.
میخواهم ببخشم. میخواهم ترس و وحشت ببخشم. میخواهم از ترس، وحشت و اندوهی که در تمام این سالیان به من بخشیدهاند خرج کنم.
جواب بخشش را باید با بخشش داد.
برچسب:
نویسنده: آروین اکبری
تاريخ: جمعه
11 خرداد
1397 ساعت: 13:44