... مثل کلاه سوئیشرتم، وقتی تا ته میکشماش رو سرم تا از دید بقیه پنهان بشم، یا به عبارت بهتر مثل شترمرغی که کلهاش رو توی شن میکنه دیگران رو نبینم. ولی چفیه تا هر جایی که بخوای جلو میاد، میتونه تمام صورتم رو بگیره و دیگه به جز یه زمینه سفید با خطای سیاه چیزی نمیبینم - کلهام کاملا توی شنها فرو رفته و با خودم تنهای تنهام.
برچسب:
نویسنده: آروین اکبری