با دوستم در پارک قدم میزدیم، یک کارگر جوان افغانی ناهار میخورد. در حالی که از کنارش عبور میکردیم سرم را پایین انداختم که راحت باشد. با مهربانی تعارف کرد: « بفرمایید ناهار! »
مات و مبهوت ماندم، جایی که یک کارگر ظرف کوچک غذای ساده اش را با دو رهگذر غریبه تقسیم میکند چه نام داشت؟
به گمانم آرمانشهر.
برچسب:
نویسنده: آروین اکبری
تاريخ: دوشنبه
15 خرداد
1396 ساعت: 8:51